شاید پائیز زاییده اندوه است

پائیزبی منطق که نبودنت رابغض می کند و روانه گلوگاه

اشک می کند وجاری می شود برگونه ها

حسرت می شود و چنگ می زند به اصلی ترین ماهیچه تن

بی شک پائیز زاییده اندوه است

قبله ام را گم کرده ام

به هر سو که عطر تنت را استشمام کنم نماز می بندم